Εργασία στο μάθημα Πληροφορικής Β΄ Λυκείου Ομάδα μαθητών:
Σκουμπουρδή Παναγιώτα
Σταματάκης Λουκάς
Χαλυμούρδας Αλέξανδρος
Χότζα Έλτον
Το Βασίλειο της Ισπανίας (Ισπανικά: Reino de España) ή Εσπερία (Hesperia) των αρχαίων Ελλήνων, ή Hispania και Spania των Ρωμαίων, είναι ένα κράτος της νοτιοδυτικής Ευρώπης, που το μεγαλύτερο μέρος της Ιβηρικής χερσονήσου. Προς Βορρά ορίζεται από τον Βισκαϊκό κόλπο και με τη Γαλλία από την οποία την χωρίζει η μεγάλη οροσειρά των Πυρηναίων. Επίσης επί των Πυρηναίων και Βορειοανατολικά συνορεύει με την Ανδόρρα. Ανατολικά και νότια βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα και νοτιοδυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Τέλος Δυτικά συνορεύει με την Πορτογαλία. Η Αφρική είναι λιγότερο από 10 μίλια (16 χλμ) νότια στα στενά του Γιβραλτάρ. Μια ευρεία κεντρική πλαγιές οροπέδιο προς τα νότια και ανατολικά, που διασχίζεται από μια σειρά από οροσειρές και κοιλάδες ποταμών. Κύριος ποταμοί είναι ο Έβρου στα βορειοανατολικά, το Tajo στην κεντρική περιοχή, και ο Γουαδαλκιβίρ στο νότο. Εξήντα μίλια (97 χλμ) δυτικά της Αφρικής είναι οι Κανάριοι Νήσοι (2.808 τετραγωνικά μίλια? 7.273 τετραγωνικά χιλιόμετρα).
ΙΣΤΟΡΙΑ Οι πρώτοι λαοί που κατοικούν στην χερσόνησο είναι οι Ίβηρες στο κέντρο και νότο, οι Κέλτες στο βορρά και οι Λαγιετάνοι στα βορειοανατολικά παράλια. Στα μεσογειακά παράλια της χερσονήσου ιδρύουν αποικίες οι Φοίνικες και αργότερα οι Έλληνες.
alcazar-segovia
Αιώνες αργότερα η Ιβηρική χερσόνησος ανήκει στην Μεγάλη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Πόλεις όπως η Κόρδοβα και η Σεβίλλη γνωρίζουν μεγάλη πρόοδο και ακμή. Αυτοκράτορες της Ρώμης όπως ο Αδριανός και ο Ταγιανός ο μεγάλος φιλόσοφος Σένεκας και άλλοι κατάγονται από τον νότο της Ισπανίας. Από την Ρωμαϊκή εποχή σώζονται σημαντικά μνημεία όπως το περίφημο ρωμαϊκό υδραγωγείο της πόλης Σεγκόβια, ρωμαϊκές αγορές και θέατρα στην νοτιοδυτική Ισπανία. Τους επόμενους αιώνες έχουμε την εγκατάσταση στη περιοχή των Βησιγότθων και διαφόρων φυλών από την Κεντρική Ευρώπη. Ο Θεοδώριχος και ο Αλάριχος οργανώνουν αυτούς τους λαούς και τους ενώνουν σε βασίλεια. Στις αρχές του 8ου αι. έρχεται η ώρα του Ισλάμ. Το 711 μ.Χ. Αραβες με στρατό Σαρακηνών υπό τον Ταρίκ καταλαμβάνουν σχεδόν όλη την χερσόνησο. Γράφουν μία ιστορία αρκετών αιώνων γεμάτη από ακμή, πολιτισμό και μεγαλείο. Τέσσερις αιώνες μένουν στο Τολέδο το οποίο οχυρώνουν μεγαλοπρεπώς. Έξι αιώνες έχουν για πρωτεύουσα την μεγάλη Κόρδοβα και για οκτώ αιώνες υπάρχει το αραβικό βασίλειο της Γρανάδας. Στα μέσα του 15ου αι. έχουμε την ένωση των ελευθέρων Χριστιανικών βασιλείων υπό την Ισαβέλλα της Καστίλης και του Φερδινάνδου της Αραγονίας. Αυτοί οι αποκαλούμενοι και Καθολικοί Βασιλείς θα γίνουν οι ιδρυτές της μεγάλης Ισπανικής αυτοκρατορίας.
picasso_3musicians1921
Το έτος 1492 απελευθερώνεται η Γρανάδα το τελευταίο αραβικό προπύργιο στην Χερσόνησο. Τον ίδιο χρόνο ο Χριστόφορος Κολόμβος ψάχνοντας από δυτικά άλλο δρόμο για τις Ινδίες ανακαλύπτει τον Νέο κόσμο, την Αμερική. Το ίδιο έτος με διάταγμα των Καθολικών Βασιλέων (Ισαβέλλα - Φερ¬δινάνδος) εκδιώκονται όλοι οι Εβραίοι από την Ισπανία. Οι 16ος και 17ος είναι αιώνες ακμής και μεγαλείου στην Ιστορία της Ισπανίας, ο ήλιος δεν δύει ποτέ στην Αυτοκρατορία του Καρόλου Α', του Φιλίππου Β', του Φιλίππου Γ'... Ο πλούτος ρέει άφθονος από τις αποικίες. Αναπτύσσονται τα γράμματα και οι τέχνες. Έχουμε έναν Θερβάντες, ένα Ελ Γκρέκο, τον Βελάθκεθ, τον Μουρίλιο, τον Λόπε ντε Βέγκα... Ο 19ος αιώνας είναι αιώνας παρακμής στην Ισπανία όταν χάνονται σχεδόν όλες οι αποικίες, όταν η χώρα καταλαμβάνεται από τον Ναπολέοντα, όταν ο μεγάλος ζωγράφος Γκόγια ζωγραφίζει την μαύρη εποχή του, την παρακμή. Στον 20ό αιώνα έχουμε τον φοβερό και πολύνεκρο εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας (1936-1939). Έχουμε όμως και την τελευταία χρυσή γενιά των Πικάσο, Νταλί και Μιρό στη ζωγραφική, του Μπουνιουέλ στον κινηματογράφο και του Λόρκα στην ποίηση.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Ο πολιτισμός της Ισπανίας αποτελεί ένα δημιουργικό αμάλγαμα δυτικών, ανατολικών και αφρικανικών επιδράσεων. Τον βλέπουμε να εξελίσσεται μέσα από ποικίλες εκφράσεις όπως:
Λογοτεχνία
Οι ρίζες της ανάγονται στον μεσαίωνα. Στοιχεία της βρίσκονται στις ιστορίες των λαϊκών αφηγητών. Παλαιότατο μνημείο της ισπανικής φιλολογίας είναι το ηρωικό έπος του Σιντ (1140 περίπου). Η ισπανική φιλολογία έφτασε στη μεγαλύτερη ακμή της με τα έργα του Θερβάντες, που έγραψε το μυθιστόρημα Δον Κιχώτης, όπου γελοιοποιούνται τα ξεπερασμένα ιδανικά της ιπποσύνης και παρουσιάζεται πλατιά η εικόνα της ισπανικής ζωής. Το θέατρο έφτασε σε ψηλό επίπεδο με τα βαθύτατα ανθρωπιστικά δράματα και κωμωδίες του Λόπε ντε Βέγκα και των διαδόχων του Τίρο ντε Μολίνα, Καλντερόν ντε λα Μπάρκα κλπ. Με τον πόλεμο εναντίον του Ναπολέοντα συνδέεται η νέα άνοδος των ισπανικών γραμμάτων και η ανάπτυξη του ισπανικού ρομαντισμού. Ο πιο μεγάλος ρομαντικός ποιητής ήταν ο Χοσέ ντε Εσπρονθέδα. Στα μέσα του 19ου αιώνα εμφανίζονται μεγάλοι ρεαλιστές, λογοτέχνες, όπως ο Χοσέ Βαλέρα, ο Πέρεθ Κάλντος και ο Μπλάσκο Ιμπάνιεθ. Στις αρχές του αιώνα μας εμφανίζονται μεγάλοι φιλόσοφοι και λογοτέχνες, όπως ο Μιγκουέλ Ουναμούνο, αλλά και έξοχοι ποιητές όπως ο Χιμένεθ, ο Ερνάντεθ και, κυρίως, ο Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, που βρήκε τραγικό θάνατο στον εμφύλιο πόλεμο. Μετά το 1936 η ισπανική λογοτεχνία περνάει περίοδο μαρασμού. Κυριαρχούν τα θρησκευτικά και ιστορικά θέματα και εξυμνείται η θλίψη και η μοναξιά. Πολλοί ισπανοί λογοτέχνες έχουν εκπατριστεί και ζουν στο εξωτερικό, αυτοεξόριστοι.
Τέχνη
Τα πιο αρχαία μνημεία τέχνης στο έδαφος της Ισπανίας είναι η θαυμάσια ζωγραφική σε βράχους της παλαιολιθικής εποχής, η κελτιβηρική γλυπτική και τα αντικείμενα κοσμηματοποιίας των Βησιγότθων. Πάμπολλα επίσης είναι τα μνημεία της μαυριτανικής (αραβικής) εποχής, κυρίως στην αρχιτεκτονική και τη διακοσμητική (όπως τα ανάκτορα της Γρανάδας, της Σεβίλλης και το τέμενος της Κόρδοβας). Από τον 8ο - 9ο αιώνα, διαμορφώνεται η ιδιαίτερη ισπανική τέχνη (μινιατούρες της Αστουρίας, γλυπτές πλάκες). Στις αρχές του 16ου αιώνα η ισπανική τέχνη δέχεται την επίδραση της Αναγέννησης με ρεαλιστικές τάσεις. Εμφανίζονται μεγάλοι ζωγράφοι, όπως ο Ελ Γκρέκο και ο Γ. Φερναντέθ και αργότερα ο Χ. Ριμπέρα, ο Δ. Βελάσκουεθ, ο Ε. Μουρίλλο. Στο τέλος του 18ου αιώνα ο Φ. Γκόγια ζωγραφίζει αριστουργήματα διαποτισμένα με πάθος, δραματικότητα και ειρωνική διάθεση. Λίγο αργότερα εμφανίζονται ρομαντικοί ζωγράφοι. Και στον 20ο αιώνα τα σύγχρονα ρεύματα εκφράζονται στην ισπανική ζωγραφική. Κυβιστές, όπως ο Πικάσο, σουρεαλιστές, όπως ο Νταλί, φορμαλιστές, όπως ο Γκαργκάλλο σφραγίζουν τη σύγχρονη τέχνη.
* Μουσική Τα πιο παλιά γραπτά μουσικά μνημεία της Ισπανίας φτάνουν στην εποχή του βησιγοτθικού βασιλείου. Στην περίοδο της μαυριτανικής κυριαρχίας ο ισπανικός λαός διατήρησε κι ανάπτυξε τα πρωτότυπα χαρακτηριστικά του εθνικού του πολιτισμού. Έχουμε μια συλλογή κάντιγκο (τραγουδιών) από το 13ο αιώνα. Στα τέλη του 15ου αιώνα και στο 16ο καθιερώνονται πολλά είδη τραγουδιών, όπως το ρομαντσέρο, το βιλιανσίκο (αγροτικό τραγούδι), για φωνή που συνοδεύεται από κιθάρα. Λίγο αργότερα εμφανίζεται η όπερα και μεγάλοι μουσουργοί, όπως ο Μπαρμπιέρι. Σε ψηλό επίπεδο έφτασε στη δεύτερη 50ετία του 19ου αι. και στις αρχές του 20ου αι. η μουσική τέχνη στην Ισπανία με διάσημους αριστοτέχνες, όπως ο βιολιστής Π. Σαραγκάτε ο βιολοντσελίστας Π. Καζάλς, ο κιθαρίστας Α. Σεγκόβια κ.ά. Η Ισπανία έχει πλούσια πολιτιστική κληρονομιά. Η ισπανική μουσική έχει επιρρεαστεί από τις γειτονικές χώρες και με την σειρά της επιρρέασε όλη την λατινική Αμερική. Η παραδοσιακή μουσική της Ισπανίας στηρίζεται στην καθολική εκκλησιαστική παράδοση. Αυτή η παράδοση είναι διαδεδομένη σε όλη τη δυτική Ευρώπη. Παρατηρούμε χρήση του εκκλησιαστικού οργάνου, κλασσικούς θρησκευτικούς ρυθμούς και πολυφωνικές χορωδίες. Έτσι έχουμε την ισπανική παράδοση με το πάσο ντόμπλε και το ραντσέρας. Η μουσική και ιδιαίτερα το φλαμένκο είναι διαδεδομένα σε όλο τον κόσμο. Το φλαμένκο χαρακτηρίζει κυρίως τη Νότια Ισπανία. Παρουσιάζει μια έντονη μουσική επιρρεάσμένη απο τσιγγάνικες και βορειοαφρικάνικες μουσικές. Το μουσικό αυτό σχήμα είναι διαχωρισμένο σε 3 μέρη: στη μουσική με την κυθάρα, στο χορό και το τραγούδι. Υπάρχουν πολλά είδη φλαμένκο τα κυριότερα είναι: το Κάντε Χόντο , το Κάντε Ιντερμέντιο και το Κάντε Τσίκο. Το Κάντε Χόντο σημαίνει βαθύ τραγούδι και είναι η αρχαία μορφη του φλαμένκου. Το περιεχόμενο του είναι λυπητερό και αναφερέται κυριώς στο θάνατο, σε λυπητερές ιστορίες και στη θρησκεία. Δεν συνοδέυεται απο κυθάρα παρά μόνο απο μια ανδρική φωνή. Αυτό το είδος αποτελεί το γνήσιο τραγούδι των τσιγγάνων της Ανδαλουσίας. Το Κάντε Ιντερμέντιο είναι ανάμεσα στο Κάντε Χόντο και το Κάντε Τσίκο. Τέλος το Καντε Τσίκο είναι πιο εύθυμο με θέματα για την αγάπη και χιούμορ.Συνοδέυεται από κυθάρα. Οι Ισπανοί εκτός από τα φεστιβάλ τους και τις παραδοσιακές γιορτές τους ψάχνουν αφορμή για να κάνουν την κάθε μέρα γιορτή. Τους χαρακτηρίζει ο αισθησιασμός και αυτό φαίνεται στη μουσική και στους χορούς τους. Ο χορός Τανκό είναι διαδεδομένος σε όλο το κόσμο και θυμίζει τα πάθη του έρωτα και της φλογερής αγάπης. * * Μνημεία
Ο Καθεδρικός Ναός της ΚόρδοβαΤο πιο σημαντικό μνημείο της πόλης Κόρδοβα στην Ισπανία είναι ο καθεδρικός ναός της Μεσκίτα της Κόρδοβα, αρχαίο μουσουλμανικό τέμενος που χτίστηκε το 785 και μέχρι τις μέρες μας αποτελεί δείγμα "ένωσης" του χριστιανικού με το ισλαμικό στοιχείο. Είναι το μεγαλύτερο ισλαμικό τέμενος της Ευρώπης και παγκοσμίως.
Το σπήλαιο AltamiraΈνα σπήλαιο που είναι γνωστό για τα αριστουργήματα τέχνης του παλαιολιθικού ανθρώπου. Υπάρχουν πολύχρωμες βραχογραφίες άγριων θηλαστικών, εικόνες σχετικές με τη ζωή του πρωτόγονου κυνηγού και τα όπλα του και "συμβολικά", χέρια, καλύβες κλπ. ορισμένης σημασίας για τον πρωτόγονο.
Ο Καθεδρικός Ναός της ΣεβίλληςΜια Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, η οποία είναι ο μεγαλύτερος γοτθικός καθεδρικός ναός και η τρίτη μεγαλύτερη εκκλησία στον κόσμο.
Η Βασιλική της Παναγίας PillarΡωμαιοκαθολική εκκλησία στην Σαραγόσα. Είναι η πρώτη εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία.
Το ανάκτορο ΑλάμπραΗ Αλάμπρα-«Το κόκκινο φρούριο» στα Αραβικά είναι παλάτι και φρούριο των Μαυριτανών μοναρχών στην Γρανάδα, στα νότια της Ισπανίας, το οποίο καταλαμβάνει ένα λόφο στο νοτιοανατολικό όριο της πόλης. Σήμερα η Αλάμπρα είναι τουριστικό αξιοθέατο εξαιρετικής Ισλαμικής Αρχιτεκτονικής, παρόλο που πολλές από τις εμφανείς διακοσμήσεις και οι κήποι είναι πρόσφατες αποκαταστάσεις των παλαιότερων.
Ο Καθεδρικός Ναός Santiago de CompostelaΤο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα είναι η πρωτεύουσα της αυτόνομης κοινότητας της Γαλικίας στην Ισπανία. Ο Καθεδρικός Ναός της πόλης, που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ιάκωβο (Santiago), είναι ο προορισμός ενός από τους πιο σημαντικούς δρόμους προσκυνήματος, γνωστός ήδη από τον 9ο αιώνα ως ο Δρόμος του Αγίου Ιακώβου.
Θρησκεία
Οι Ισπανοί είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος τους χριστιανοί Ρωμαιοκαθολικοί, αν και η δύναμη της Εκκλησίας έχει μειωθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια. Η Εκκλησία της Ισπανίας περιλαμβάνει 11 Ιερές Μητροπόλεις και 52 Επισκοπικές θέσεις μετά βοηθών Επισκόπων που ιστορικά υπάγονται στην Αρχιεπισκοπή του Τολέδου, με 20.000 περίπου ιερείς σε ισάριθμους Ναούς εκ των οποίων 66 είναι Καθεδρικοί, 17.200 παρεκκλήσια, 970 περίπου μοναστήρια ανδρών με 17.000 μοναχούς και 3730 γυναικεία μοναστήρια με 50.000 περίπου μοναχές*. Οι δε Αρχιερείς της Μαδρίτης - Αλκαλά και της Βαρκελώνης υπάγονται (εξαρτώνται) απ΄ ευθείας από το Βατικανό. Σήμερα το Ισπανικό Σύνταγμα (άρθρο 16) παρέχει και προστατεύει πλήρως την ανεξιθρησκεία, που είχε ξεκινήσει από το 1868. Έτσι από τις 29 Δεκεμβρίου 1978 δεν υφίσταται ο όρος «επίσημη θρησκεία» στην Ισπανία. Από ένα «ρεπόρτο» (αναφορά) της Επισκοπικής Συνόδου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας του 1982 αναφέρεται ότι το 82,76% των παιδιών που γεννήθηκαν το 1981 στην Ισπανία βαπτίσθηκαν κατά το αυτό δόγμα. Στην έρευνα εκείνη διαφάνηκε επίσης ότι υφίστανται 250.000 άλλοι Χριστιανοί, μεταξύ των οποίων Προτεστάντες, Μάρτυρες του Ιεχωβά, (περίπου 60.000) καθώς και πολλοί Μορμόνοι. Η πρώτη Συναγωγή από της έξωσης των Ιουδαίων το 1492 άνοιξε στη Μαδρίτη στις 2 Οκτωβρίου 1959. Ο αριθμός των Ιουδαίων της Ισπανίας υπολογίζεται στις 13.000. (*) Οι αριθμοί ιερέων, μοναστηριών και μοναχών ανάγονται κατά το 1955.
Το 2007, για παράδειγμα, πάνω από 100.000άνθρωποι περπάτησαν στο Σαντιάγο δε Κομποστέλα μόνοι. Για πάνω από μια χιλιετία, οι Ευρωπαίοι που ζούσαν βόρεια των Άλκπεων είχαν κινηθεί στο Κοντινότερο σημείο στην Ευρώπη "όπου που μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στην πνευματική εξουσία ενός Αποστόλου: του Σαντιάγο δε Κομποστέλα.
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ
Κανένας τόπος στην Ευρώπη δεν ασκεί τέτοια γοητεία στους Έλληνες! Κάθε όνομα που μας έρχεται στο νου και που μυρίζει Ισπανία δημιουργεί έναν εσωτερικό δυσεξήγητο συγκλονισμό για όποιον αγαπάει το ταξίδι. Ας παίξουμε το παιχνίδι των ονομάτων: Ανδαλουσία, Γουαλδακιβίρ, Παμπλόνα, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Σεβίλλη, Φλαμένκο, Ταυρομαχία, Βαρκελώνη και Μπάρτσα, Νταλί, Γκόγια, Αλάμπρα, Τολέδο, Ελ Γκρέκο, Θερβάντες και Δον Κιχότης, Πικάσο, Κόρδοβα, Κόστα Ντελ Σολ, Χοακίν Ροδρίγο, Βελάσκεθ, Μαουρίλιο, Γρανάδα, Αλκαζάρ, Κονκισταδόρες, Σεγκόβια, Πάμπλο Καζάλς, Μανουέλ Ντε Φάλλια και Μάγος Έρωτας, Αλμοδόβαρ, Σεφαρδίτικη Μουσική, Καρέρας και Πλάθιντο Ντομίνγκο, Ντι Στέφανο και Ρικάρντο Ζαμόρα, Θουμπιθαρέτα με τα 100 του γκολ, Μαγιόρκα, Μουσείο Πράδο, Γκουέρνικα, Λα Πασιονάρια (Ντολόρες Ιμπαρούρι), Σαντιάγο Καλατράβα... αποκλείεται να μας είναι άγνωστα περισσότερα των τριών από αυτά τα ονόματα, και όλα έχουν κάτι που μας συγκινεί. 'Αν δεν είχα γεννηθεί Ισπανός, θα ήθελα να έχω γεννηθεί Έλληνας', μας είπε κάποτε ένας Ισπανός φίλος! Και μεις, φίλε, αν δεν είχαμε γεννηθεί Έλληνες, από κάποιο χωριό της Ιβηρικής θα θέλαμε να κρατάει η σκούφια μας... Διαμονή
Φαγητό Δύσκολα θα φύγετε απογοητευμένοι από το φαγητό στην Μαδρίτη αρκεί βέβαια να αποφύγετε τα εστιατόρια που συχνάζουν πολλοί τουριστές. Περιοχές προς αποφυγήν είναι γύρω από τις Plaza Mayor και Plaza Santa Anna όπου οι τιμές είναι πολύ υψηλές και το φαγητό τελείως τυποποιημένο. Καλά εστιατόρια και tapas bar ( μοιάζουν με τα δικά μας μεζεδοπωλεία αλλά λίγο πιο κυριλέ ) υπάρχουν κυρίως στην περιοχή La Lattina ( νότια της Plaza Mayor στην αντίστοιχη στάση μετρό ) ειδικά κατά μήκος του δρόμου Cava Baja. Άλλες περιοχές με καλή κουζίνα είναι κοντά στους σταθμούς μετρό San Bernardo, Alonzo Martinez και Chueca ( ας είναι καλά ο φίλος μου ο Χοσέ για τις πληροφορίες ). Προσπαθήστε να δοκιμάσετε όσες περισσότερες τοπικές σπεσιαλιτέ πιάτα μπορείτε. Η ισπανική κουζίνα μοιάζει αρκετά με τη δική μας χωρίς να είναι τόσο βαριά και τις επιρροές που έχουμε από την ανατολή. Εντύπωση μου έκαναν η ισπανική ομελέττα (με γέμιση πατάτες , κρεμμύδια και πιπεριές αλλά και σε πολλές άλλες παραλλαγές ), ο φανταστικός μεζές patatas bravas ( βραστές τηγανιτές πατάτες με καυτερή σος ), fabada ( βραστό κρέας με όσπρια που θύμισαν ρεβύθια ), η φημισμένη παέγια ( θαλασσινά μαγειρεμένα με ρύζι ) , bocadillo ( τα ισπανικά σουβλάκια αλλά με πίτα σαν τις μεξικάνικες και γέμιση ότι μπορείτε να φανταστείτε από ισπανικό ζαμπόν μέχρι καλαμαράκια ), patatas alioli ( βραστές πατάτες με μαγιονέζα και μια σός που πρέπει να είχε σκόρδο ) , τα Raciones ( πιάτο με αλλαντικά όπως ισπανικά ζαμπόν και λουκάνικά αλλά και τυρια ). Ειδικά στα αλλαντικά οι Μαδριλένοι έχουν μεγάλη αδυναμία και αποτελούν βασικό συστατικό της καθημερινής τους διατροφής. Τα ωράρια των εστιατορίων είναι περίπου σαν την Ελλάδα, από τις 1 και μετά το μεσημέρι και 9 το βράδυ συνήθως μέχρι τις 11. Παραδοσιακά φαγητά
Παέγια: Αν και θεωρείται το τυπικό ισπανικό έδεσμα, στην πραγματικότητα η ύπαρξή του μάλλον οφείλεται στο πέρασμα των Μαυριτανών από την Ισπανία. Πρόκειται δηλαδή για συνταγή με αραβικές καταβολές. Η παέγια στην ουσία είναι ένα πιλάφι από ρύζι με σαφράν, μέσα στο οποίο συνδυάζεται κρέας, ή συνηθέστερα, θαλασσινά και λαχανικά. Συχνά περιέχει κοτόπουλο, χοιρινό κρέας ή κουνέλι (Ανάμικτη Παέγια). Ανά περιοχές της Ισπανίας συναντά κανείς διαφορετικές εκδοχές. Για παράδειγμα, η λεγόμενη «παέγια της Βαλένθια» αποτελείται από ρύζι-σαφράν, λαχανικά, κοτόπουλο και σαλιγκάρια.
Τσορίθο:
To Iσπανικό Τσορίθο είναι φτιαγμένο από ψιλοκομμένο χοιρινό και χοιρινό λίπος, καρυκευμένο με καπνιστή πάπρικα και αλάτι. Χαρακτηρίζεται είτε πικάντικο είτε γλυκό, ανάλογα με το τύπο καπνιστής πάπρικας που έχει χρησιμοποιηθεί. Υπάρχουν εκατοντάδες ντόπιες ποικιλίες Ισπανικών τσορίθο, καπνιστά ή και μη καπνιστά, τα οποία μπορεί να περιέχουν σκόρδο, βότανα και άλλα συστατικά. Για παράδειγμα, το τσορίθο που φτιάχνεται στη πόλη Pamplona είναι ένα πολύ πιο παχύ λουκάνικο με κιμά πολύ πιο φίνα κομμένο. Το τσορίθο κυκλοφορεί στην αγορά σε είδη για όλα τα γευστικά γούστα. Από θέμα μεγέθους, κοντό ή και πιο μεγάλο και από θέμα γεύσης, σκληρό ή και απαλό. Πολλά είδη τσορίθο είναι προορισμένα απλά για να τρώγονται ωμά, άλλα πάλι θα ήταν προτιμότερο να μαγειρευτούν. Ένας γενικός κανόνας είναι ότι τα μακριά και λεπτά τσορίθο είναι γλυκύτερα και τα κοντά τσορίθο είναι πικάντικα, παρόλα αυτά δεν ισχύει πάντα.
Τάπας: Είναι μια μεγάλη ποικιλία από ορεκτικά ή σνακ , με ισπανική κουζίνα . Μπορούν να είναι κρύο (όπως είναι οι ανάμεικτες ελιές και τυριά ) ή ζεστό (όπως chopitos , οι οποίες είναι κακοποιημένες , τηγανητά μωρό καλαμάρια ). Σε επιλέξτε μπαρ στην Ισπανία, καθώς και ορισμένες περιοχές της Βόρειας Αμερικής και το Ηνωμένο Βασίλειο, tapas έχουν εξελιχθεί σε μια ολόκληρη, και μερικές φορές εκλεπτυσμένο, κουζίνα. Στην Ισπανία, οι προστάτες της τάπας να παραγγείλετε πολλά διαφορετικά τάπας και συνδυάστε τους να κάνουν ένα πλήρες γεύμα. Σε ορισμένες χώρες της Κεντρικής Αμερικής, όπως είναι γνωστό και ως σνακ Μπόκας. Το σερβίρισμα των tapas έχει σχεδιαστεί για να ενθαρρύνει τη συνομιλία επειδή οι άνθρωποι δεν είναι τόσο εστιάζει τρώει ένα ολόκληρο γεύμα που βρίσκεται μπροστά τους. Επίσης, σε ορισμένες χώρες είναι σύνηθες για τους πελάτες του να σταθεί και να κινούνται, ενώ το φαγητό τάπας
tapas
Κλίμα:
Το κλίμα της Ισπανίας ποικίλει ανάλογα των περιοχών και του ύψους του εδάφους, παρουσιάζοντας έτσι μεγάλες διαφορές μεταξύ των περιφερειακών διαμερισμάτων. Γενικά είναι εύκρατο με πολλές ομοιότητες εκείνων της Ιταλίας και της Ελλάδος με λιγότερες όμως βροχοπτώσεις αυτών των Χωρών. Η δε ξηρότητα που παρατηρείται σε διάφορες περιοχές είναι τόσο μεγάλη ώστε να χαρακτηρίζει ένα μεγάλο τμήμα των εδαφών της να μοιάζει με την περιοχή του αφρικάνικού άτλαντος (όρους). Οι καλύτεροι μήνες για να επισκεφτείτε την Μαδρίτη είναι το φθινόπωρο ( Σεπτέμβριος - Οκτώμβριος ) και την άνοιξη ( Απρίλιος-Μάϊος ). Προσπαθήστε να αποφύγετε το καλοκαίρι, έχει πάρα πολύ ζέστη με τη μέγιστη θερμοκασία να ξεπερνάει κάποιες φορές τους 40 βαθμούς ενώ παραλίες κοντά στην πόλη δεν υπάρχουν. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότερες πολυκατοικίες της Μαδρίτης ( ειδικά οι καινούριες ) ακόμα και στις υποβαθμισμένες περιοχές έχουν πισίνα με τα έξοδα συντήρησης να τα μοιράζονται οι ένοικοι.
Φεστιβαλ και Εκδηλωσεις στην Ισπανια
Η Ισπανια ειναι γεματη με αναριθμητα τοπικη και εθνικη γιορτη, κατα τη διαρκεια της ανοιξης και του καλοκαιριου και ιδιαιτερα. Κυμαινονται απο την γιορτη της συγκομιδης, των τοπικων αγια ημερα σε ολοκληρη την Ισπανια, το θεατρο, το χορο και τη μουσικη και τα φεστιβαλ, το καρναβαλι και πολλα περισσοτερα. La Tomatina ειναι ενα πιο μοναδικο φεστιβαλ της Ισπανιας, που διεξαγονται καθε χρονο στην Bunol, Βαλενθια, με 30000 ατομα ασχολουνται με την καταπολεμηση τοματας σε μια θαλασσα απο πανω τις ντοματες 240000. Πανηγυρι του Απριλιου η Feria de Abril στη Σεβιλλη της Ανδαλουσιας ειναι μια ενθουσιωδης δικαιοι με τραγουδιστες και χορευτες φλαμενκο και πληρους ροης. Ο ταυρος που τρεχει στα Παμπλονα ειναι μια αλλη ξεχωριστη παραδοσιακη εκδηλωση της Ισπανιας. Η Semana Santa (Μεγαλη Εβδομαδα) ειναι μια σημαντικη Καθολικης φεστιβαλ της Ισπανιας, ενω το Λας Fallas ειναι μια εντυπωσιακη γιορτη του Αγιου Ιωσηφ Πρωτοχρονια.
Ομάδα μαθητών:
Η Αφρική είναι λιγότερο από 10 μίλια (16 χλμ) νότια στα στενά του Γιβραλτάρ.
Μια ευρεία κεντρική πλαγιές οροπέδιο προς τα νότια και ανατολικά, που διασχίζεται από μια σειρά από οροσειρές και κοιλάδες ποταμών.
Κύριος ποταμοί είναι ο Έβρου στα βορειοανατολικά, το Tajo στην κεντρική περιοχή, και ο Γουαδαλκιβίρ στο νότο.
Εξήντα μίλια (97 χλμ) δυτικά της Αφρικής είναι οι Κανάριοι Νήσοι (2.808 τετραγωνικά μίλια? 7.273 τετραγωνικά χιλιόμετρα).
Οι πρώτοι λαοί που κατοικούν στην χερσόνησο είναι οι Ίβηρες στο κέντρο και νότο, οι Κέλτες στο βορρά και οι Λαγιετάνοι στα βορειοανατολικά παράλια. Στα μεσογειακά παράλια της χερσονήσου ιδρύουν αποικίες οι Φοίνικες και αργότερα οι Έλληνες.
Στα μέσα του 15ου αι. έχουμε την ένωση των ελευθέρων Χριστιανικών βασιλείων υπό την Ισαβέλλα της Καστίλης και του Φερδινάνδου της Αραγονίας. Αυτοί οι αποκαλούμενοι και Καθολικοί Βασιλείς θα γίνουν οι ιδρυτές της μεγάλης Ισπανικής αυτοκρατορίας.
Τον ίδιο χρόνο ο Χριστόφορος Κολόμβος ψάχνοντας από δυτικά άλλο δρόμο για τις Ινδίες ανακαλύπτει τον Νέο κόσμο, την Αμερική. Το ίδιο έτος με διάταγμα των Καθολικών Βασιλέων (Ισαβέλλα - Φερ¬δινάνδος) εκδιώκονται όλοι οι Εβραίοι από την Ισπανία.
Οι 16ος και 17ος είναι αιώνες ακμής και μεγαλείου στην Ιστορία της Ισπανίας, ο ήλιος δεν δύει ποτέ στην Αυτοκρατορία του Καρόλου Α', του Φιλίππου Β', του Φιλίππου Γ'... Ο πλούτος ρέει άφθονος από τις αποικίες. Αναπτύσσονται τα γράμματα και οι τέχνες. Έχουμε έναν Θερβάντες, ένα Ελ Γκρέκο, τον Βελάθκεθ, τον Μουρίλιο, τον Λόπε ντε Βέγκα...
Ο 19ος αιώνας είναι αιώνας παρακμής στην Ισπανία όταν χάνονται σχεδόν όλες οι αποικίες, όταν η χώρα καταλαμβάνεται από τον Ναπολέοντα, όταν ο μεγάλος ζωγράφος Γκόγια ζωγραφίζει την μαύρη εποχή του, την παρακμή.
Στον 20ό αιώνα έχουμε τον φοβερό και πολύνεκρο εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας (1936-1939). Έχουμε όμως και την τελευταία χρυσή γενιά των Πικάσο, Νταλί και Μιρό στη ζωγραφική, του Μπουνιουέλ στον κινηματογράφο και του Λόρκα στην ποίηση.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Ο πολιτισμός της Ισπανίας αποτελεί ένα δημιουργικό αμάλγαμα δυτικών, ανατολικών και αφρικανικών επιδράσεων. Τον βλέπουμε να εξελίσσεται μέσα από ποικίλες εκφράσεις όπως:
Οι ρίζες της ανάγονται στον μεσαίωνα. Στοιχεία της βρίσκονται στις ιστορίες των λαϊκών αφηγητών. Παλαιότατο μνημείο της ισπανικής φιλολογίας είναι το ηρωικό έπος του Σιντ (1140 περίπου).Λογοτεχνία
Η ισπανική φιλολογία έφτασε στη μεγαλύτερη ακμή της με τα έργα του Θερβάντες, που έγραψε το μυθιστόρημα Δον Κιχώτης, όπου γελοιοποιούνται τα ξεπερασμένα ιδανικά της ιπποσύνης και παρουσιάζεται πλατιά η εικόνα της ισπανικής ζωής. Το θέατρο έφτασε σε ψηλό επίπεδο με τα βαθύτατα ανθρωπιστικά δράματα και κωμωδίες του Λόπε ντε Βέγκα και των διαδόχων του Τίρο ντε Μολίνα, Καλντερόν ντε λα Μπάρκα κλπ.
Με τον πόλεμο εναντίον του Ναπολέοντα συνδέεται η νέα άνοδος των ισπανικών γραμμάτων και η ανάπτυξη του ισπανικού ρομαντισμού. Ο πιο μεγάλος ρομαντικός ποιητής ήταν ο Χοσέ ντε Εσπρονθέδα. Στα μέσα του 19ου αιώνα εμφανίζονται μεγάλοι ρεαλιστές, λογοτέχνες, όπως ο Χοσέ Βαλέρα, ο Πέρεθ Κάλντος και ο Μπλάσκο Ιμπάνιεθ. Στις αρχές του αιώνα μας εμφανίζονται μεγάλοι φιλόσοφοι και λογοτέχνες, όπως ο Μιγκουέλ Ουναμούνο, αλλά και έξοχοι ποιητές όπως ο Χιμένεθ, ο Ερνάντεθ και, κυρίως, ο Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, που βρήκε τραγικό θάνατο στον εμφύλιο πόλεμο.
Μετά το 1936 η ισπανική λογοτεχνία περνάει περίοδο μαρασμού. Κυριαρχούν τα θρησκευτικά και ιστορικά θέματα και εξυμνείται η θλίψη και η μοναξιά. Πολλοί ισπανοί λογοτέχνες έχουν εκπατριστεί και ζουν στο εξωτερικό, αυτοεξόριστοι.
Τα πιο αρχαία μνημεία τέχνης στο έδαφος της Ισπανίας είναι η θαυμάσια ζωγραφική σε βράχους της παλαιολιθικής εποχής, η κελτιβηρική γλυπτική και τα αντικείμενα κοσμηματοποιίας των Βησιγότθων. Πάμπολλα επίσης είναι τα μνημεία της μαυριτανικής (αραβικής) εποχής, κυρίως στην αρχιτεκτονική και τη διακοσμητική (όπως τα ανάκτορα της Γρανάδας, της Σεβίλλης και το τέμενος της Κόρδοβας). Από τον 8ο - 9ο αιώνα, διαμορφώνεται η ιδιαίτερη ισπανική τέχνη (μινιατούρες της Αστουρίας, γλυπτές πλάκες).Τέχνη
Στις αρχές του 16ου αιώνα η ισπανική τέχνη δέχεται την επίδραση της Αναγέννησης με ρεαλιστικές τάσεις. Εμφανίζονται μεγάλοι ζωγράφοι, όπως ο Ελ Γκρέκο και ο Γ. Φερναντέθ και αργότερα ο Χ. Ριμπέρα, ο Δ. Βελάσκουεθ, ο Ε. Μουρίλλο. Στο τέλος του 18ου αιώνα ο Φ. Γκόγια ζωγραφίζει αριστουργήματα διαποτισμένα με πάθος, δραματικότητα και ειρωνική διάθεση. Λίγο αργότερα εμφανίζονται ρομαντικοί ζωγράφοι. Και στον 20ο αιώνα τα σύγχρονα ρεύματα εκφράζονται στην ισπανική ζωγραφική. Κυβιστές, όπως ο Πικάσο, σουρεαλιστές, όπως ο Νταλί, φορμαλιστές, όπως ο Γκαργκάλλο σφραγίζουν τη σύγχρονη τέχνη.
Η Ισπανία έχει πλούσια πολιτιστική κληρονομιά. Η ισπανική μουσική έχει επιρρεαστεί από τις γειτονικές χώρες και με την σειρά της επιρρέασε όλη την λατινική Αμερική.
Η παραδοσιακή μουσική της Ισπανίας στηρίζεται στην καθολική εκκλησιαστική παράδοση. Αυτή η παράδοση είναι διαδεδομένη σε όλη τη δυτική Ευρώπη. Παρατηρούμε χρήση του εκκλησιαστικού οργάνου, κλασσικούς θρησκευτικούς ρυθμούς και πολυφωνικές χορωδίες. Έτσι έχουμε την ισπανική παράδοση με το πάσο ντόμπλε και το ραντσέρας.
Η μουσική και ιδιαίτερα το φλαμένκο είναι διαδεδομένα σε όλο τον κόσμο. Το φλαμένκο χαρακτηρίζει κυρίως τη Νότια Ισπανία. Παρουσιάζει μια έντονη μουσική επιρρεάσμένη απο τσιγγάνικες και βορειοαφρικάνικες μουσικές. Το μουσικό αυτό σχήμα είναι διαχωρισμένο σε 3 μέρη: στη μουσική με την κυθάρα, στο χορό και το τραγούδι. Υπάρχουν πολλά είδη φλαμένκο τα κυριότερα είναι: το Κάντε Χόντο , το Κάντε Ιντερμέντιο και το Κάντε Τσίκο. Το Κάντε Χόντο σημαίνει βαθύ τραγούδι και είναι η αρχαία μορφη του φλαμένκου. Το περιεχόμενο του είναι λυπητερό και αναφερέται κυριώς στο θάνατο, σε λυπητερές ιστορίες και στη θρησκεία. Δεν συνοδέυεται απο κυθάρα παρά μόνο απο μια ανδρική φωνή. Αυτό το είδος αποτελεί το γνήσιο τραγούδι των τσιγγάνων της Ανδαλουσίας.
Το Κάντε Ιντερμέντιο είναι ανάμεσα στο Κάντε Χόντο και το Κάντε Τσίκο. Τέλος το Καντε Τσίκο είναι πιο εύθυμο με θέματα για την αγάπη και χιούμορ.Συνοδέυεται από κυθάρα.
Οι Ισπανοί εκτός από τα φεστιβάλ τους και τις παραδοσιακές γιορτές τους ψάχνουν αφορμή για να κάνουν την κάθε μέρα γιορτή. Τους χαρακτηρίζει ο αισθησιασμός και αυτό φαίνεται στη μουσική και στους χορούς τους. Ο χορός Τανκό είναι διαδεδομένος σε όλο το κόσμο και θυμίζει τα πάθη του έρωτα και της φλογερής αγάπης.
* * Μνημεία
Οι Ισπανοί είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος τους χριστιανοί Ρωμαιοκαθολικοί, αν και η δύναμη της Εκκλησίας έχει μειωθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια.
Η Εκκλησία της Ισπανίας περιλαμβάνει 11 Ιερές Μητροπόλεις και 52 Επισκοπικές θέσεις μετά βοηθών Επισκόπων που ιστορικά υπάγονται στην Αρχιεπισκοπή του Τολέδου, με 20.000 περίπου ιερείς σε ισάριθμους Ναούς εκ των οποίων 66 είναι Καθεδρικοί, 17.200 παρεκκλήσια, 970 περίπου μοναστήρια ανδρών με 17.000 μοναχούς και 3730 γυναικεία μοναστήρια με 50.000 περίπου μοναχές*. Οι δε Αρχιερείς της Μαδρίτης - Αλκαλά και της Βαρκελώνης υπάγονται (εξαρτώνται) απ΄ ευθείας από το Βατικανό.
Σήμερα το Ισπανικό Σύνταγμα (άρθρο 16) παρέχει και προστατεύει πλήρως την ανεξιθρησκεία, που είχε ξεκινήσει από το 1868. Έτσι από τις 29 Δεκεμβρίου 1978 δεν υφίσταται ο όρος «επίσημη θρησκεία» στην Ισπανία. Από ένα «ρεπόρτο» (αναφορά) της Επισκοπικής Συνόδου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας του 1982 αναφέρεται ότι το 82,76% των παιδιών που γεννήθηκαν το 1981 στην Ισπανία βαπτίσθηκαν κατά το αυτό δόγμα. Στην έρευνα εκείνη διαφάνηκε επίσης ότι υφίστανται 250.000 άλλοι Χριστιανοί, μεταξύ των οποίων Προτεστάντες, Μάρτυρες του Ιεχωβά, (περίπου 60.000) καθώς και πολλοί Μορμόνοι.
Η πρώτη Συναγωγή από της έξωσης των Ιουδαίων το 1492 άνοιξε στη Μαδρίτη στις 2 Οκτωβρίου 1959. Ο αριθμός των Ιουδαίων της Ισπανίας υπολογίζεται στις 13.000.
(*) Οι αριθμοί ιερέων, μοναστηριών και μοναχών ανάγονται κατά το 1955.
Υπάρχουν 37 εκατομμύρια βαπτισμένοι, καλύπτοντας το 94 % του συνολικού πληθυσμού. Υπάρχουν 70 επισκοπές και αρχιεπισκοπές. Όπως η Γαλλική εκκλησία, η Ισπανική εκκλησία επιβλέπει μια από τους μεγαλύτερους θησαυρούς θρησκευτικής αρχιτεκτονικής (και τέχνης) στον κόσμο, στα οποία πεςριλαμβάνονται η εκκλησία Άγια Οικογένεια (του Αντόνι Γκαουντί) στη Βαρκελώνη, ο Καθεδρικός της Γρανάδα, ο Καθεδρικός του Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα, δημοφιλής τόπος προσκύνησης, Καθεδρικός της Σεβίλης, ο Καθεδρικός του Τολέδο και ο Καθεδρικός της Ανάληψης της Παρθένου στην Κόρντοβα.
Το 2007, για παράδειγμα, πάνω από 100.000άνθρωποι περπάτησαν στο Σαντιάγο δε Κομποστέλα μόνοι. Για πάνω από μια χιλιετία, οι Ευρωπαίοι που ζούσαν βόρεια των Άλκπεων είχαν κινηθεί στο Κοντινότερο σημείο στην Ευρώπη "όπου που μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στην πνευματική εξουσία ενός Αποστόλου: του Σαντιάγο δε Κομποστέλα.
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ
Κανένας τόπος στην Ευρώπη δεν ασκεί τέτοια γοητεία στους Έλληνες! Κάθε όνομα που μας έρχεται στο νου και που μυρίζει Ισπανία δημιουργεί έναν εσωτερικό δυσεξήγητο συγκλονισμό για όποιον αγαπάει το ταξίδι. Ας παίξουμε το παιχνίδι των ονομάτων: Ανδαλουσία, Γουαλδακιβίρ, Παμπλόνα, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Σεβίλλη, Φλαμένκο, Ταυρομαχία, Βαρκελώνη και Μπάρτσα, Νταλί, Γκόγια, Αλάμπρα, Τολέδο, Ελ Γκρέκο, Θερβάντες και Δον Κιχότης, Πικάσο, Κόρδοβα, Κόστα Ντελ Σολ, Χοακίν Ροδρίγο, Βελάσκεθ, Μαουρίλιο, Γρανάδα, Αλκαζάρ, Κονκισταδόρες, Σεγκόβια, Πάμπλο Καζάλς, Μανουέλ Ντε Φάλλια και Μάγος Έρωτας, Αλμοδόβαρ, Σεφαρδίτικη Μουσική, Καρέρας και Πλάθιντο Ντομίνγκο, Ντι Στέφανο και Ρικάρντο Ζαμόρα, Θουμπιθαρέτα με τα 100 του γκολ, Μαγιόρκα, Μουσείο Πράδο, Γκουέρνικα, Λα Πασιονάρια (Ντολόρες Ιμπαρούρι), Σαντιάγο Καλατράβα... αποκλείεται να μας είναι άγνωστα περισσότερα των τριών από αυτά τα ονόματα, και όλα έχουν κάτι που μας συγκινεί. 'Αν δεν είχα γεννηθεί Ισπανός, θα ήθελα να έχω γεννηθεί Έλληνας', μας είπε κάποτε ένας Ισπανός φίλος! Και μεις, φίλε, αν δεν είχαμε γεννηθεί Έλληνες, από κάποιο χωριό της Ιβηρικής θα θέλαμε να κρατάει η σκούφια μας...
Διαμονή
Barcelo Torre Arias Hotel Madrid
The Westin Palace Hotel Madrid
Emperador Hotel Madrid
High Tech Cliper Gran Via Hotel Madrid
Apartamento Costner Madrid
Hostal Multicolores Madrid
Blasco de Garay Bed And Breakfast Madrid
Δύσκολα θα φύγετε απογοητευμένοι από το φαγητό στην Μαδρίτη αρκεί βέβαια να αποφύγετε τα εστιατόρια που συχνάζουν πολλοί τουριστές. Περιοχές προς αποφυγήν είναι γύρω από τις Plaza Mayor και Plaza Santa Anna όπου οι τιμές είναι πολύ υψηλές και το φαγητό τελείως τυποποιημένο. Καλά εστιατόρια και tapas bar ( μοιάζουν με τα δικά μας μεζεδοπωλεία αλλά λίγο πιο κυριλέ ) υπάρχουν κυρίως στην περιοχή La Lattina ( νότια της Plaza Mayor στην αντίστοιχη στάση μετρό ) ειδικά κατά μήκος του δρόμου Cava Baja. Άλλες περιοχές με καλή κουζίνα είναι κοντά στους σταθμούς μετρό San Bernardo, Alonzo Martinez και Chueca ( ας είναι καλά ο φίλος μου ο Χοσέ για τις πληροφορίες ). Προσπαθήστε να δοκιμάσετε όσες περισσότερες τοπικές σπεσιαλιτέ πιάτα μπορείτε. Η ισπανική κουζίνα μοιάζει αρκετά με τη δική μας χωρίς να είναι τόσο βαριά και τις επιρροές που έχουμε από την ανατολή. Εντύπωση μου έκαναν η ισπανική ομελέττα (με γέμιση πατάτες , κρεμμύδια και πιπεριές αλλά και σε πολλές άλλες παραλλαγές ), ο φανταστικός μεζές patatas bravas ( βραστές τηγανιτές πατάτες με καυτερή σος ), fabada ( βραστό κρέας με όσπρια που θύμισαν ρεβύθια ), η φημισμένη παέγια ( θαλασσινά μαγειρεμένα με ρύζι ) , bocadillo ( τα ισπανικά σουβλάκια αλλά με πίτα σαν τις μεξικάνικες και γέμιση ότι μπορείτε να φανταστείτε από ισπανικό ζαμπόν μέχρι καλαμαράκια ), patatas alioli ( βραστές πατάτες με μαγιονέζα και μια σός που πρέπει να είχε σκόρδο ) , τα Raciones ( πιάτο με αλλαντικά όπως ισπανικά ζαμπόν και λουκάνικά αλλά και τυρια ). Ειδικά στα αλλαντικά οι Μαδριλένοι έχουν μεγάλη αδυναμία και αποτελούν βασικό συστατικό της καθημερινής τους διατροφής. Τα ωράρια των εστιατορίων είναι περίπου σαν την Ελλάδα, από τις 1 και μετά το μεσημέρι και 9 το βράδυ συνήθως μέχρι τις 11.
Παραδοσιακά φαγητά
Αν και θεωρείται το τυπικό ισπανικό έδεσμα, στην πραγματικότητα η ύπαρξή του μάλλον οφείλεται στο πέρασμα των Μαυριτανών από την Ισπανία. Πρόκειται δηλαδή για συνταγή με αραβικές καταβολές.
Η παέγια στην ουσία είναι ένα πιλάφι από ρύζι με σαφράν, μέσα στο οποίο συνδυάζεται κρέας, ή συνηθέστερα, θαλασσινά και λαχανικά. Συχνά περιέχει κοτόπουλο, χοιρινό κρέας ή κουνέλι (Ανάμικτη Παέγια). Ανά περιοχές της Ισπανίας συναντά κανείς διαφορετικές εκδοχές. Για παράδειγμα, η λεγόμενη «παέγια της Βαλένθια» αποτελείται από ρύζι-σαφράν, λαχανικά, κοτόπουλο και σαλιγκάρια.
Τσορίθο:
To Iσπανικό Τσορίθο είναι φτιαγμένο από ψιλοκομμένο χοιρινό και χοιρινό λίπος, καρυκευμένο με καπνιστή πάπρικα και αλάτι. Χαρακτηρίζεται είτε πικάντικο είτε γλυκό, ανάλογα με το τύπο καπνιστής πάπρικας που έχει χρησιμοποιηθεί. Υπάρχουν εκατοντάδες ντόπιες ποικιλίες Ισπανικών τσορίθο, καπνιστά ή και μη καπνιστά, τα οποία μπορεί να περιέχουν σκόρδο, βότανα και άλλα συστατικά. Για παράδειγμα, το τσορίθο που φτιάχνεται στη πόλη Pamplona είναι ένα πολύ πιο παχύ λουκάνικο με κιμά πολύ πιο φίνα κομμένο. Το τσορίθο κυκλοφορεί στην αγορά σε είδη για όλα τα γευστικά γούστα. Από θέμα μεγέθους, κοντό ή και πιο μεγάλο και από θέμα γεύσης, σκληρό ή και απαλό. Πολλά είδη τσορίθο είναι προορισμένα απλά για να τρώγονται ωμά, άλλα πάλι θα ήταν προτιμότερο να μαγειρευτούν. Ένας γενικός κανόνας είναι ότι τα μακριά και λεπτά τσορίθο είναι γλυκύτερα και τα κοντά τσορίθο είναι πικάντικα, παρόλα αυτά δεν ισχύει πάντα.Είναι μια μεγάλη ποικιλία από ορεκτικά ή σνακ , με ισπανική κουζίνα . Μπορούν να είναι κρύο (όπως είναι οι ανάμεικτες ελιές και τυριά ) ή ζεστό (όπως chopitos , οι οποίες είναι κακοποιημένες , τηγανητά μωρό καλαμάρια ). Σε επιλέξτε μπαρ στην Ισπανία, καθώς και ορισμένες περιοχές της Βόρειας Αμερικής και το Ηνωμένο Βασίλειο, tapas έχουν εξελιχθεί σε μια ολόκληρη, και μερικές φορές εκλεπτυσμένο, κουζίνα. Στην Ισπανία, οι προστάτες της τάπας να παραγγείλετε πολλά διαφορετικά τάπας και συνδυάστε τους να κάνουν ένα πλήρες γεύμα. Σε ορισμένες χώρες της Κεντρικής Αμερικής, όπως είναι γνωστό και ως σνακ Μπόκας.
Το σερβίρισμα των tapas έχει σχεδιαστεί για να ενθαρρύνει τη συνομιλία επειδή οι άνθρωποι δεν είναι τόσο εστιάζει τρώει ένα ολόκληρο γεύμα που βρίσκεται μπροστά τους.
Επίσης, σε ορισμένες χώρες είναι σύνηθες για τους πελάτες του να σταθεί και να κινούνται, ενώ το φαγητό τάπας
Το κλίμα της Ισπανίας ποικίλει ανάλογα των περιοχών και του ύψους του εδάφους, παρουσιάζοντας έτσι μεγάλες διαφορές μεταξύ των περιφερειακών διαμερισμάτων. Γενικά είναι εύκρατο με πολλές ομοιότητες εκείνων της Ιταλίας και της Ελλάδος με λιγότερες όμως βροχοπτώσεις αυτών των Χωρών. Η δε ξηρότητα που παρατηρείται σε διάφορες περιοχές είναι τόσο μεγάλη ώστε να χαρακτηρίζει ένα μεγάλο τμήμα των εδαφών της να μοιάζει με την περιοχή του αφρικάνικού άτλαντος (όρους).
Οι καλύτεροι μήνες για να επισκεφτείτε την Μαδρίτη είναι το φθινόπωρο ( Σεπτέμβριος - Οκτώμβριος ) και την άνοιξη ( Απρίλιος-Μάϊος ). Προσπαθήστε να αποφύγετε το καλοκαίρι, έχει πάρα πολύ ζέστη με τη μέγιστη θερμοκασία να ξεπερνάει κάποιες φορές τους 40 βαθμούς ενώ παραλίες κοντά στην πόλη δεν υπάρχουν. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότερες πολυκατοικίες της Μαδρίτης ( ειδικά οι καινούριες ) ακόμα και στις υποβαθμισμένες περιοχές έχουν πισίνα με τα έξοδα συντήρησης να τα μοιράζονται οι ένοικοι.
Φεστιβαλ και Εκδηλωσεις στην Ισπανια
Η Ισπανια ειναι γεματη με αναριθμητα τοπικη και εθνικη γιορτη, κατα τη διαρκεια της ανοιξης και του καλοκαιριου και ιδιαιτερα. Κυμαινονται απο την γιορτη της συγκομιδης, των τοπικων αγια ημερα σε ολοκληρη την Ισπανια, το θεατρο, το χορο και τη μουσικη και τα φεστιβαλ, το καρναβαλι και πολλα περισσοτερα.La Tomatina ειναι ενα πιο μοναδικο φεστιβαλ της Ισπανιας, που διεξαγονται καθε χρονο στην Bunol, Βαλενθια, με 30000 ατομα ασχολουνται με την καταπολεμηση τοματας σε μια θαλασσα απο πανω τις ντοματες 240000. Πανηγυρι του Απριλιου η Feria de Abril στη Σεβιλλη της Ανδαλουσιας ειναι μια ενθουσιωδης δικαιοι με τραγουδιστες και χορευτες φλαμενκο και πληρους ροης. Ο ταυρος που τρεχει στα Παμπλονα ειναι μια αλλη ξεχωριστη παραδοσιακη εκδηλωση της Ισπανιας. Η Semana Santa (Μεγαλη Εβδομαδα) ειναι μια σημαντικη Καθολικης φεστιβαλ της Ισπανιας, ενω το Λας Fallas ειναι μια εντυπωσιακη γιορτη του Αγιου Ιωσηφ Πρωτοχρονια.